Kenyataan Media YBhg. Dato’ Victor P. Paut, Ketua Penyelaras PGRS DUN Tambunan
KOTA KINABALU: Saya mengecam sekeras-kerasnya kenyataan Ketua UMNO Bahagian Sepang, Dato’ Noorazli Said, yang menggunakan kisah seorang paderi dan biarawati serta mengaitkannya dengan Mazmur 129 dalam ucapannya pada Perhimpunan Agung UMNO baru-baru ini.
Bagi saya, agama dan kitab suci bukan bahan untuk dijadikan gurauan, apatah lagi dengan unsur seksual dan dibuat dari pentas sebuah perhimpunan politik yang besar.
Perkara ini bukan soal politik UMNO, PGRS atau mana-mana parti. Ini soal rasa hormat terhadap agama dan kepercayaan orang lain.
Lebih mengecewakan, rujukan kepada Mazmur 129 yang digunakan dalam jenaka tersebut juga tidak menggambarkan kandungan sebenar Mazmur 129. Perkara ini turut ditegur oleh beberapa pemimpin Sabah dan pihak berkaitan agama.
Saya faham bahawa Dato’ Noorazli kemudiannya menjelaskan bahawa cerita tersebut hanyalah analogi untuk menyampaikan mesej mengenai fokus, ketekunan dan kebijaksanaan. Namun begitu, niat seseorang tidak seharusnya menjadi alasan untuk kita mengenepikan kesan sesuatu kenyataan kepada penganut agama lain.
3R mesti dilaksanakan secara adil.
Kita sering mendengar tentang kepentingan menjaga isu 3R — Race, Religion and Royalty, khususnya apabila menyentuh soal agama.
Saya menyokong prinsip ini.
Tetapi kalau kita benar-benar serius mahu menjaga sensitiviti 3R, maka prinsip tersebut mesti digunakan secara adil dan konsisten kepada semua pihak.
Kalau kenyataan yang menyentuh Islam boleh dianggap serius dan disiasat, perkara yang sama juga mesti dilakukan apabila agama Kristian atau mana-mana agama lain disentuh dengan cara yang boleh menyinggung perasaan penganutnya.
Tidak boleh ada dua standard dalam soal agama.
Agama Islam mesti dihormati.
Agama Kristian mesti dihormati.
Agama Hindu, Buddha dan agama-agama lain juga mesti dihormati.
Itulah asas hidup dalam sebuah negara yang mempunyai masyarakat berbilang agama seperti Malaysia, khususnya di Sabah.
Undang-undang juga mesti dilaksanakan secara sama rata
Dalam undang-undang Malaysia sendiri terdapat beberapa peruntukan yang berkaitan dengan sensitiviti agama dan keharmonian masyarakat.
Antaranya Seksyen 298 Kanun Keseksaan, yang berkaitan dengan perbuatan atau kata-kata yang dibuat dengan niat sengaja untuk melukakan perasaan keagamaan seseorang.
Seksyen 298A Kanun Keseksaan pula berkaitan perbuatan yang menyebabkan atau berkemungkinan menyebabkan ketidakharmonian, perpecahan, permusuhan, kebencian atau perasaan tidak baik atas dasar agama, serta yang menjejaskan keharmonian atau perpaduan antara penganut agama.
Jika sesuatu kenyataan disebarkan melalui media sosial atau kemudahan rangkaian, Seksyen 233 Akta Komunikasi dan Multimedia 1998 juga boleh menjadi antara peruntukan yang dinilai oleh pihak berkuasa berdasarkan fakta sesuatu kes. Pada Februari 2026, Mahkamah Persekutuan turut memutuskan bahawa perkataan “offensive” dan “annoy” dalam Seksyen 233(1)(a) adalah sah dan berperlembagaan.
Dalam konteks Akta Hasutan 1948 pula, pindaan tahun 2015 memasukkan kecenderungan yang berkaitan dengan perasaan tidak baik, permusuhan atau kebencian antara individu atau kumpulan atas dasar agama.
Saya bukan mengatakan Dato’ Noorazli telah melakukan kesalahan di bawah mana-mana undang-undang tersebut. Itu bukan keputusan saya. Itu tugas pihak berkuasa untuk menyiasat dan mahkamah untuk menentukan.
Tetapi apabila sesuatu kenyataan menyentuh agama dan menimbulkan keresahan dalam masyarakat, saya berpendapat perkara tersebut wajar dinilai berdasarkan undang-undang yang sedia ada.
Kita jangan lupa kes David Orok
Sebagai orang Sabah, saya juga tidak mahu kita melupakan apa yang pernah berlaku kepada David Orok.
Pada tahun 2014, David Orok yang merupakan seorang ahli politik Sabah, telah didakwa di Mahkamah Sesyen Kota Kinabalu di bawah Seksyen 4(1)(c) Akta Hasutan 1948 berhubung hantaran Facebook yang didakwa menghina Nabi Muhammad SAW dan Islam.
Beliau dijatuhi hukuman 16 bulan penjara oleh Mahkamah Sesyen Kota Kinabalu. Laporan ketika itu menyatakan mahkamah mengambil kira kepentingan awam dan sensitiviti kehidupan dalam masyarakat yang berbilang agama dan kaum.
Saya sebut perkara ini bukan untuk membela David Orok. Kalau beliau melakukan kesalahan, beliau perlu bertanggungjawab atas perbuatannya.
Tetapi kes tersebut memberikan kita satu persoalan yang sangat mudah:
Kalau agama Islam mesti dihormati dan kenyataan yang dianggap menghina Islam boleh membawa kepada tindakan undang-undang, apakah agama Kristian pula boleh diperlakukan sesuka hati?
Adakah standard kita berbeza apabila agama yang disentuh itu adalah agama minoriti?
Saya tidak meminta layanan istimewa untuk orang Kristian.
Saya cuma meminta keadilan dan kesamarataan.
Kalau 3R mahu dijadikan prinsip, maka prinsip itu mestilah terpakai kepada semua.
Kebebasan bersuara bukan lesen untuk mempermainkan agama
Saya menghormati hak setiap orang untuk bersuara dan berpolitik.
Tetapi kebebasan bersuara tidak bermaksud kita bebas mempermainkan kitab suci atau kepercayaan agama orang lain.
Kita boleh berpolitik tanpa menghina agama.
Kita boleh membuat hujah tanpa mempermainkan kitab suci.
Kita boleh membuat lawak tanpa menjadikan kepercayaan orang lain sebagai bahan.
Lebih-lebih lagi bagi seorang pemimpin politik, setiap perkataan yang keluar dari pentas mempunyai kesan yang lebih besar.
Saya menyeru pihak berkuasa supaya menilai perkara ini secara adil, profesional dan tanpa melihat kedudukan politik sesiapa.
Jika terdapat unsur kesalahan di bawah mana-mana undang-undang yang berkuat kuasa, biarlah pihak berkuasa menjalankan siasatan dan mengambil tindakan sewajarnya.
Pada masa yang sama, saya menyeru Dato’ Noorazli Said supaya memohon maaf secara terbuka kepada masyarakat Kristian, khususnya umat Katolik yang berasa tersinggung dengan kenyataan tersebut.
Sabah adalah contoh bahawa masyarakat berbilang agama boleh hidup bersama. Jangan kerana satu jenaka politik, keharmonian yang kita bina selama bertahun-tahun dipertaruhkan.
Politik jangan sampai kita gadaikan keharmonian rakyat. Dan yang paling penting, laksanakan undang-undang secara adil tanpa mengira siapa yang terlibat dan daripada parti mana mereka datang.
