Oleh: Dr. Jikat Binol Darimbang
Penganalisis Politik Sabah
KOTA KINABALU: Wacana politik di Sabah menjelang Pilihan Raya Negeri ke-17 semakin hangat dengan kenyataan demi kenyataan yang dikeluarkan oleh pemimpin-pemimpin Gabungan Rakyat Sabah (GRS) dan Pakatan Harapan (PH) mengenai wujudnya kerjasama antara kedua-dua blok politik ini. Namun, kemunculan naratif kerjasama ini telah menimbulkan persoalan-persoalan penting berkaitan ketulenannya, penerimaan di akar umbi, serta tahap kesepakatan dalam kalangan kepimpinan gabungan.
Kerjasama Politik: Antara Strategi dan Realiti
Secara strategik, kerjasama antara GRS dan PH dilihat sebagai satu usaha memperkukuh kedudukan politik dalam menghadapi cabaran politik semasa, khususnya dalam konteks landskap politik Sabah yang dinamik dan penuh persaingan. Namun begitu, strategi politik mestilah disusuli dengan pelaksanaan yang bersifat menyeluruh—bukan sahaja di peringkat kepimpinan atasan tetapi juga mesti meresap ke peringkat akar umbi.
Persoalan Ketulenan Kerjasama di Peringkat Bawahan
Salah satu persoalan utama ialah sejauh mana kerjasama yang diuar-uarkan ini telah diterjemahkan di peringkat akar umbi. Ketulenan sesuatu kerjasama politik bukan sekadar diumumkan oleh pemimpin atasan, tetapi mestilah dirasai, difahami dan diterima oleh para penyokong di peringkat kawasan dan cawangan. Sekiranya kerjasama ini hanya berlaku di atas kertas atau dalam kalangan elit politik, maka sukar untuk menjamin ia dapat menghasilkan impak positif di peti undi.
Malah, kegagalan mengurus persepsi akar umbi boleh menyebabkan rasa tidak puas hati, kekeliruan dalam kalangan penyokong dan jentera parti, dan akhirnya melemahkan gerak kerja pilihan raya. Dalam konteks Sabah yang mempunyai pelbagai latar belakang etnik, budaya dan kepentingan lokal, penerimaan di peringkat akar umbi merupakan indikator penting kepada keberkesanan kerjasama politik.
Isu Konsensus dalam GRS Sendiri
Satu lagi persoalan yang tidak kurang penting ialah sama ada keputusan untuk bekerjasama dengan PH telah dipersetujui secara kolektif oleh semua komponen dalam GRS. Gabungan politik seperti GRS bukanlah satu entiti monolitik—ia terdiri daripada pelbagai parti yang mempunyai identiti, agenda dan asas sokongan masing-masing.
Sekiranya keputusan untuk bekerjasama tidak dipersetujui secara konsensus, maka ia membuka ruang kepada ketegangan dalaman yang boleh mencetuskan perpecahan. Perbezaan pendapat antara parti-parti dalam GRS mengenai hala tuju gabungan boleh menjejaskan kestabilan politik, mengurangkan keyakinan rakyat, dan memberi peluang kepada pihak lawan untuk mengeksploitasi kelemahan ini.
Implikasi kepada Harapan Rakyat dan Kelangsungan Gabungan
Sebagai satu gabungan politik yang dipilih oleh rakyat, GRS bertanggungjawab untuk menjunjung amanah dan harapan rakyat Sabah. Sekiranya berlaku ketidaksepakatan dalam isu kerjasama dengan PH, dan ia gagal ditangani secara berhemah, maka kredibiliti GRS akan dipersoalkan. Rakyat yang selama ini menyokong gabungan itu atas dasar kestabilan dan kepentingan tempatan mungkin akan menarik balik sokongan mereka sekiranya mereka melihat GRS tidak lagi mampu menunjukkan kesatuan dan ketegasan dalam dasar serta pendirian politiknya.
Kesimpulan
Kerjasama GRS dan PH untuk menghadapi PRN Sabah ke-17 sememangnya satu pendekatan yang pragmatik dari segi politik. Namun demikian, keberkesanan kerjasama ini sangat bergantung kepada tiga faktor utama:
- Ketelusan dan kesepakatan di peringkat kepimpinan tertinggi,
- Ketulenan pelaksanaan di peringkat akar umbi, dan
- Keupayaan mengurus perbezaan pandangan dalam kalangan parti komponen GRS.
Tanpa kejelasan dalam ketiga-tiga aspek ini, kerjasama yang dibentuk mungkin hanya menjadi persefahaman sementara yang rapuh, dan akhirnya menjejaskan kepercayaan rakyat terhadap GRS sebagai pilihan utama untuk menerajui kerajaan Sabah. Oleh itu, pendekatan inklusif dan pengurusan dalaman yang mantap adalah kunci untuk memastikan kesinambungan dan kekuatan gabungan ini dalam menghadapi cabaran politik semasa dan akan datang.
